ჯეირანის თამაში სეზანის ტილოსთვის

ყველა დიდი ხომ ბავშვი იყო ოდესღაც

ანტუან დე სენტ-ეკზიუპერი

ყველას გვითამაშია ქვა, მაკრატელი, ქაღალდი (ჩვენებურად ჯეირანი), მაგრამ არავის უთამაშია 20 მილიონ დოლარზე. ეს თანხა პირობითია, რეალურად 2005 წლის აპრილში გამართული ჯეირანის მოგებისას შეუფასებელი ქონების ბედი წყდებოდა.

ერთ-ერთი იაპონური ელექტრონული კომპანიის პრეზიდენტს ტაკაში ჰაშიამას ვერაფრით გადაეწყვიტა ვისთვის მიეცა გასაყიდად კორპორაციის საკუთრებაში მყოფი კოლექცია, რომელშიც სხვებთან ერთად სეზანის პეიზაჟს, პიკასოს ქუჩის სცენას და ვან გოგის მიერ დანახულ პარიზულ საცხოვრებელს აღმოაჩენდით. ჰაშიამა თანაბრად კმაყოფილი იყო ორი უმთავრესი აუქციონის სახლის, კრისტის და სოთბის, მიერ შემოთავაზებული პირობებით. დიდი ხნის ჭოჭმანის შემდეგ ჰაშიამას, ჭეშმარიტ იაპონელს, გაახსენდა გადაწყვეტილების მიღების უძველესი საშუალება, რომელიც ადრე ბევრჯერ დახმარებია: მაკრატელი ჭრის ქაღალდს, ქაღალდი აფარებს ქვას (ჩვენთან ჭას) და ქვასთან უძლურია მაკრატელი.

ჰაშიამამ სრული სერიოზულობით განუცხადა თავისი გადაწყვეტილების შესახებ აუქციონის სახლების წარმომადგენლებს და ისინიც არანაკლები სერიოზულობით მოეკიდნენ მის არჩევანს. იაპონიაში კრისტის პრეზიდენტმა ქალმა კანაე იშიბაშიმ უარი განაცხადა განეხილა ეს საკითხი კომპანიის თათბირზე, მაგრამ როგორც მისი მეგობრები ირწმუნებიან, მან ერთი კვირა შესწირა თამაშის ფსიქოლოგიის შესწავლას. პრეზიდენტი ჭკუას დაეკითხა ორ ექსპერტს – თავისი მეგობრის 11 წლის ორ ტყუპ შვილს, რომლებსაც თითქმის ყოველდღიური შეხება ჰქონდათ ამ სფეროსთან. პატარა ფლორამ ურჩია პრეზიდენტს “ყველამ იცის, რომ შენ დაიწყებ მაკრატელით, რადგან ქვა ძალიან აშკარაა, ხოლო მაკრატელი ჭრის ქაღალდს.” მისმა დამ ალისამ დაამატა, რომ თუ ორივე მხარემ მაკრატელი არჩია, მეორე სვლაზე გონივრულია მაკრატლის შენარჩუნება, რადგან მოწინააღმდეგე ქვას ელოდება.

განსხვავებული განწყობა იყო საპირისპირო ბანაკში. სოთბის წარმომადგენლებმა დისკუსიის შემდეგ მივიდნენ დასკვნამდე, რომ ეს მხოლოდ შემთხვევითობის თამაში იყო და არცერთ სტრატეგიას აზრი არ ჰქონდა. დანიშნული დღის დადგომისას, კრისტის პრეზიდენტმა კანაე იშიბაშიმ ილოცა, იაპონური წესისამებრ მარილი გაფანტა იღბლისათვის და შეხვედრაზე ბედნიერების მომტანი მძივები თან წაიღო.

თამაში შედგა გამყიდველი კორპორაციის შენობაში, საგანგებოდ გამართულ დიდ მაგიდაზე. ორი აუქციონის სახლის წარმომადგენლები ერთმანეთის მიმართ მხოლოდ რამდენიმე სიტყვით შემოიფარგლნენ. თამაშის წინ მხარეებმა ხელი მოაწერეს ფორმალურ დოკუმენტებს და იაპონურად დაწერეს სიტყვები – ქვა, მაკრატელი, ქაღალდი.

კრისტიმ მოიგო. გამართლდა ბავშვების ვარაუდი, მაკრატელმა გაჭრა ქაღალდი. კრისტის სახლს დიდი მოგება მოუტანა ტილოთა გაყიდვით შემოსულმა საკომისიომ, მხოლოდ სეზანის სურათი 12 მილიონ დოლარად გაიყიდა.

სააუქციონე სახლები ნივთების თითოეულ გაყიდვას კოდურ სახელწოდებას არქმევენ. ამას კი ეწოდა ოპერაცია “მაკრატელი“.